Με πικραίνει που οι άνθρωποι ξεχνούν τι τους πρόσφερες κάποτε.

Με πικραίνει που οι άνθρωποι ξεχνούν τι τους πρόσφερες κάποτε.

Ξέρεις , ξεχνούν οι άνθρωποι τελικά τι έκανες κάποτε για αυτούς. Είναι αχάριστα όντα και αυτό με πικραίνει αφάνταστα. Πάντοτε πίστευα στην καλοσύνη και στην αθωότητα που τους διακρίνει. Ονειρευόμουν την ανιδιοτελή τους αγάπη , οραματιζόμουν την θετική τους πλευρά. Με πληγώνει που ξεχνούν τόσο γρήγορα. Έρχεται η στιγμή που δε θυμούνται τι τους…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ